
Masterclass Colin Currie
In november 2009 gaf de Schotse slagwerksolist Colin Currie een masterclass op het Rotterdams Conservatorium. Een verslag door Ronald Boumans, vierdejaarsstudent slagwerk aan de Rotterdam Classical Music Academy.
"Op 19 november gaf de Schotse slagwerksolist Colin Currie een masterclass op het Rotterdams Conservatorium. Deze masterclass werd georganiseerd door 'Young Person’s Guide' - de jongerenvereniging van het Rotterdams Philharmonisch Orkest (RPhO) - en was uitsluitend bedoeld voor slagwerkstudenten die ook lid zijn van YPG. Currie verbleef een week in Rotterdam om met het RPhO een voor hem geschreven compositie in première te brengen: Incantations van de Finse componist Rautavaara.
Ik opende deze masterclass met een marimba-solo. Dit was aanleiding voor Colin Currie om uitgebreid in te gaan op de manier waarop je een stuk instudeert. Hij onthulde zelfs op welke manier hij zelf studeert voor een belangrijk concert. Daarna ging het over allerlei zaken: van stokkeuze tot articulatie, over dynamiek en houding. Toen het verzoek kwam om al deze filosofieën in een paar regels samen te vatten, gaf Colin het enige antwoord dat je van elke grote solist mag verwachten: “Er is maar 1 regel: het moet goed klinken”.
De tweede kandidaat was Oscar Alblas, eveneens examenkandidaat. Hij speelde een van de repertoirestukken voor set-up. En eigenlijk kwam alles wat Colin aan te merken had weer neer op die ene gouden regel: “Het moet goed klinken”. Bij een set-up betekent dat meestal concreet dat je opstelling zo compact en gemakkelijk mogelijk moet zijn en dat je instrumenten zoekt die precies bij elkaar passen qua stemming, klankkleur e.d. Daarbij is het belangrijk dat de balans tussen verschillende instrumenten die totaal anders klinken toch intact blijft. Colin was zeer positief over deze uitvoering van Oscar.
Luuk van Rossum besloot de masterclass met een stuk dat hij ook op zijn eindexamen zal spelen. Het stuk is voor marimba, met uitbreiding van enige slagwerkinstrumentjes. Belangrijk in dit stuk is het ritme, dat de luisteraar in een soort ostinato-groove door het stuk leidt. Om het goede karakter te bereiken, is de stokkeuze erg belangrijk. Colin legde dit als volgt uit, hij zei: “it sounds like this” - dit deed hij met een hand voor zijn mond - “but I have to hear this” - dit sprak hij uit nadat hij zijn hand had weggehaald, waardoor zijn stem niet langer dof en gedempt klonk maar juist helder en duidelijk.
Niet alleen de deelnemers, maar ook de aanwezige docenten waren erg enthousiast over de adviezen, tips en filosofieën van deze grootmeester. Feitelijk zijn dezelfde dingen weer op een andere manier gezegd of net zo uitgelegd dat alles op z’n plek valt. En als klap op de vuurpeil benadrukte Colin het “high level” van de Rotterdamse slagwerkstudenten..."