Muziekdocent met accent

Het beroep van muziekdocent past helemaal bij haar, zegt Carolina Federbusch (30), vierdejaarsstudente aan de Bacheloropleiding Docent Muziek van het Rotterdams Conservatorium. ‘Ik geef heel graag les.’

De wieg van Carolina Federbusch stond in het voormalige Oost-Duitsland; ze werd op 10 april 1980 geboren in Dresden. Daar ging ze vanaf haar zesde drie keer per week naar balletles en ze kreeg er als tiener blokfluit- en gitaarles. ‘Maar het was mijn droom zang te studeren,’ vertelt ze. ‘Na het gymnasium wilde ik dan ook naar het conservatorium van Dresden. Toen ik informeerde naar de toelatingseisen, hoorde ik dat je erg goed piano moet kunnen spelen. En dat kon ik toen helaas niet.’ Haar tweede keus was een studie Duits en Frans (taal, letterkunde en kunstgeschiedenis). ‘Met als doel docent te worden.’

Na ruim twee jaar colleges te hebben gevolgd aan de universiteit in haar geboortestad, merkte ze dat ze méér met kunst wilde doen, zegt Carolina. ‘Het liefst met dans.’ Op aanraden van een Duitse dansdocente deed ze, 21 jaar oud, auditie voor de toenmalige Bacheloropleiding Docent Dans van de Rotterdamse Dansacademie. En ze werd aangenomen.

‘Het leven was een feest voor mij. Ik genoot van de opleiding en maakte veel vrienden. En ik was weg uit Dresden, wat ik al een paar jaar wilde, en zat midden in de metropool Rotterdam, een deur naar de wereld.’ Overigens moest ze wel wennen aan het grootstedelijke klimaat van haar nieuwe woonplaats. ‘Ik was een beschermde omgeving in een lief en romantisch stadje gewend, dus dat was even omschakelen voor mij.’

In de loop van haar eerste jaar in Rotterdam overleed haar moeder. Carolina behaalde nog wel haar propedeuse, maar werd in het tweede studiejaar geconfronteerd met psychosomatische problemen. ‘Ik kon niet meer dansen.’

Na overleg met haar mentor ging Carolina terug naar Duitsland. Ze volgde een therapie en deed sociaal werk, onder meer in de bejaardenzorg. ‘Toen ik beter was, wilde ik weer naar Rotterdam. Het was nog steeds mijn droom zang te studeren.’ Ze bereidde zich in Dresden voor op de audities. Met succes: ze werd aangenomen op de Rotterdam World Music Academy, studierichting Latin. ‘Aanvankelijk was ik dolblij, maar gaandeweg merkte ik dat deze opleiding niet zo goed bij mij paste. Eén van de docenten raadde me aan eens te gaan praten met Leo Molendijk, de manager van de Bacheloropleiding Docent Muziek. Dat heb ik gedaan.’ Met een lach: ‘En wat hij me vertelde over de opleiding, klonk me als muziek in de oren.’

Carolina is ondertussen vierdejaarsstudente, en nog steeds enthousiast. ‘De opleiding is heel breed en goed gestructureerd.’ Codarts is de afgelopen jaren een thuis voor haar geworden, vertelt ze. ‘Vaak ben ik tot laat op school. Ik voel me op mijn gemak hier. Ook ben ik blij dat ik veel jonge musici en dansers uit andere culturen heb ontmoet.’

Het beroep van muziekdocent, weet Carolina nu, past helemaal bij haar. ‘Ik geef heel graag les.’ Dat heeft ze de afgelopen drie jaar ruimschoots gedaan. ‘Meteen vanaf het begin van de opleiding loop je stage, op basisscholen en middelbare scholen, en ook in het buitenschoolse circuit. Zo heb ik meegewerkt aan een educatief project van het Rotterdams Philharmonisch Orkest en aan wijkprojecten.’ Overigens is de Nederlandse taal nooit een probleem voor haar geweest. ‘Uiteraard heb ik nog wel een accent. Kinderen lachen daar soms om.’

De eerste helft van haar vierde jaar geeft Carolina als stagiaire één dag per week muziekles aan drie eerste klassen van een gymnasium in Dordrecht. ‘Zonder begeleiding. Ik ben zelf verantwoordelijk voor de inhoud van mijn lessen en voor mijn functioneren als docent in de school.’ Ook doet ze een stage op een basisschool. Daarnaast heeft ze wekelijks zelf nog anderhalve dag les, onder meer pedagogiek en vakdidactiek. ‘En we moeten dit jaar een scriptie schrijven. Ik wil een project doen samen met componist Michał Osowski, oud-masterstudent van het Rotterdams Conservatorium.’

En dan, met de titel Bachelor of Music in Education (BMu Ed) op zak, gaat ze op zoek naar werk. Als muziekdocent, vanzelfsprekend, maar ook als community artist. ‘Zelf musiceren is belangrijk voor een docent. Je blijft zo vaardigheden ontwikkelen die je door kunt geven aan je leerlingen. Dan blijf je een inspirerende docent,’ besluit Carolina.